Poniedziałek, 08 sierpnia 202208/08/2022

Nie żyje Wojciech Pszoniak Aktor miał 78 lat

W wieku 78 lat zmarł wybitny aktor filmowy i teatralny Wojciech Pszoniak. Informację o śmierci aktora potwierdził Związek Artystów Scen Polskich.

Pszoniak zmarł nad ranem w szpitalu im. Orłowskiego w Warszawie. Zmagał się z chorobą nowotworową. 

– Dzisiaj rano odszedł Wojciech Pszoniak – jeden z najwybitniejszych aktorów polskich, absolwent szkoły muzycznej w Bytomiu i PWST w Krakowie, pedagog warszawskiej Akademii Teatralnej. Grał na scenach teatrów: Starego w Krakowie, Narodowego i Powszechnego w Warszawie oraz teatrów francuskich. W 1990 roku uznany został przez Gustawa Holoubka, Tadeusza Łomnickiego i Zbigniewa Zapasiewicza za jednego z trzech największych polskich aktorów dramatycznych po 1965 roku.


Trudno się pogodzić z myślą, że nie zobaczymy Go już na scenie… – przekazał Związek Artystów Scen Polskich.

Wojciech Pszoniak pochodził ze Lwowa, gdzie urodził się i spędził pierwsze dwa lata życia. Pod koniec II wojny światowej jego rodzina musiała wyjechać z tego miasta.

Dorastał w Gliwicach. W młodości grał na skrzypcach i klarnecie, w średniej szkole muzycznej w Bytomiu uczył się gry na oboju, udzielał się też w orkiestrze wojskowej. Występował w teatrach amatorskich i studenckich, a także w kabaretach (w 1961 założył kabaret „Czerwona Żyrafa”).

W 1968 ukończył studia na PWST w Krakowie. Występował na scenach Starego Teatru w Krakowie oraz Teatru Narodowego w Warszawie i Teatru Powszechnego w Warszawie. W latach 1974–1980 był wykładowcą w warszawskiej PWST. W latach 70. występował także w kabarecie Pod Egidą. Od końca lat 70. grał w teatrach francuskich. W latach 80. wyjechał na stałe do Paryża. Od lat 90. występował zarówno w przedstawieniach francuskich, jak i w polskich.

Wystąpił m.in. w przedstawieniach: Klątwa Stanisława Wyspiańskiego (reż. Konrad Swinarski, 1970), Miłość i gniew Johna Osborne’a (reż. Zygmunt Hübner, 1973), Rewizor Nikołaja Gogola (reż. Jerzy Gruza, 1977), Siedem pięter Dino Buzattiego (reż. Andrzej Barański, 1995), Śmieszny staruszek Tadeusza Różewicza (reż. Stanisław Różewicz, 1997) oraz w wyreżyserowanym przez siebie Dożywociu (2001) Aleksandra Fredry.

Na ekranie debiutował w bułgarskim serialu Proizszestwia na Sljapata ulica (1965). W filmie polskim natomiast w 1970 – Twarz anioła (reż. Zbigniew Chmielewski). Wystąpił w kilkudziesięciu filmach polskich, francuskich i w produkcjach międzynarodowych. Zagrał m.in. tytułową rolę w Diable (reż. Andrzej Żuławski, 1972), rolę Mieszka I w Gnieździe (reż. Jan Rybkowski, 1974), doktora Marglewskiego w Szpitalu przemienienia (reż. Edward Żebrowski, 1978), postać Siedelmayera, dyrektora cyrku w Arii dla atlety (reż. Filip Bajon, 1979), zagrał Josełe w Austerii (reż. Jerzy Kawalerowicz, 1982) oraz Kamińskiego w Strajku (reż. Volker Schlöndorff, 2007).

Wystąpił także w filmach Andrzeja Wajdy: w roli dziennikarza i Stańczyka w Weselu (1972), Moryca w Ziemi obiecanej (1974), Robespierre’a w Dantonie (1983) i tytułowej roli w Korczaku (1990).

Wojciech Pszoniak mieszkał na stałe we Francji, jednak zawsze podkreślał swoje przywiązanie do Polski.

(fot. ZASP)

Jeden komentarz

  1. Wielka strata. Był jednym z najlepszych będąc jednocześnie jedynym w swoim rodzaju.